Platero e mais eu no mercado.

PLATERO MAIS EU EN CANGAS

Acabábame de despertar, os ollos pesábanme como a un cativo pódelle pesar un saco de patacas, entón esfragueime os ollos suavemente, e dirixinme o balcón, toda a noite habían caido gotas como lágrimas do ceo ao chegar a venta transparente como a auga vin un fermoso arco da vella de tres mil cores perdinme en aquela beleza parecíame precioso entón chamei a Platero para que vira o fermoso arco da vella estivemos moito tempo contemplando o arco da vella pero pouco a pouco como o sol na noite foise desvanecendo. Era venres esó so significaba unha cousa que había mercado eu vestinme e púxelle a Platero as alforxas marróns como os troncos das arbores do monte. Saímos para ao mercado e seguramente tamén parariamos na praza a mercar peixe por fin habiamos chegado o mercado e a xente gritaba:¡barato,barato todo a dos euros rapazas hai bragas a un euro nenas!Platero estaba asustado por aqueles eufóricos gritos. A xente empurrábase e pegábanse por aquelas prendas tan descontadas, parecía unha competición por ver quen levaba a mais roupa descontada, entón perdín de vista a Platero. Durante un momento estiven moi preocupado pero guieime polo meu oído e escoitei o suave trote de Platero e reuninme con el.

A o ver que Platero estaba tan asustado polo mercado decidín volver para casa tranquilos sen estraños e xente gritando.
Isma e Andrea.

Opinion sobre la pelicula.

Es una película muy dramática, al principio es muy bonita la amistad entre los dos niños pero el final es muy triste porque los niños mueren gaseados. Y el padre recibe una lección porque al morir su hijo sabe el daño que estaba aciendo a los judíos. La madre se queda llorando junto a la hermana de Bruno y todos los soldados seguían buscando a Bruno son saber que había muerto por negligencia de su padre.

Ficha técnica.

El niño del pijama de rayas

2008 - Mark Herman

Título: El niño del pijama de rayas
Título original: The boy in the striped pyjamas
Dirección: Mark Herman
País: El Reino Unido, Estados Unidos
Año: 2008
Fecha de estreno: 26/09/2008
Duración: 94 min.
Género: Drama, Thriller, Bélico
Reparto: Asa Butterfield, Domonkos Németh, Henry Kingsmill, Vera Farmiga, Cara Horgan, Zsuzsa Holl, Amber Beattie, László Áron, David Thewlis, Richard Johnson
Guión: Mark Herman.

Lenda.

Lago de Castiñeiras

Fai moitos, moitos anos caeu un meteorito cerca dunha montaña en Pontevedra e formouse o lago de Castiñeiras. Se cre que nese lago viven aliens que cada noite saen para explorar e encontrar cousas que lles sirvan para chamar a os seus amigos e volver a casa. Un dia enteraronse uns campesinos e quixeron axudarlles pero como tiñan a tecnoloxía moi atrasada non puideron facer nada. Tiveron que convivir algúns pensan que os aliens seguen vivindo naquel lago.

Platero e mais eu.

Platero e mais eu en Cangas.

No enterro do Momo.

Era o ultimo dia do Entroido e decidín levar a Platero ao enterro do Momo. Eran as sete e media da tarde é xa escurecera toda a xente estaba preparada nós balcóns, nós baixos, en medio da rúa. Todos esperaban a chegada do Momo na súa carroza como un famoso personaxe de película. Hai estaban chegaban as primeiras carrozas e ao final víase o gran borracho o Momo, as primeiras carrozas eran moi orixinais. Unha carroza ía de negro como góticos outra ía de bruxas e incluso unha foi de cartas de póker. Platero xa estaba un pouco asustado pero cando chegou o Momo deulle un temblereque como un terremoto e foise correndo asustado polo Momo. Dirixíase a Alameda e quedouse naquel lugar ata que rematou todo e volvimos para casa.

Platero e mais eu.

Na Tormenta

      Estabamos Platero e máis eu paseando ao lado da praia de Rodeira cando de súpeto salpicounos unha ola moi grande, azul e branca, espumosa como unha nube. O mar estaba moi bravo, Platero non deixaba de moverse como se se acercase unha tormenta e entón  dirixímonos a un sitio seguro.

     Íamos polo paseo ata a alameda cando de súpeto caeu unha arbore que por pouco dálle a Platero. A tormenta cada vez era máis forte e o vento levábase as pertinencias da xente como un vulgar ladrón. De súpeto golpeoume un reloxo de pulseira de ferro e déixame inconsciente.

      Dentro de dous horas ou máis espértome gracias aos golpiños que me daba Platero co seu hocico. A tormenta xa amainara e o sol brillante como unha luz na escuridade volvía a saír Platero e mais eu volviamos a casa para descansar.


                                                                                 Ismael

Crítica literaria de El diario de Greg 5.

Crítica literaria de El diario de Greg 5.

El libro El diario de Greg 5 me ha encantado porque las cosas que le pasan todos los días son muí divertidas sobretodo las que le pasan en el instituto. También es muí emotivo porque Greg pierde asu mejor amigo y no puede afrontar los cambios de acerse mayor sin su mejor amigo. Pero el final me ha encantado porque Greg recupera a su mejor amigo y todo le va mejor en la vida.